अमिरो की होती वाह वाह,
क्यां गरिब होना है गुनाह?
प्रेम-पिपासु उनकी नजर,
ह्र्दयमें होती प्रेमकी चाह.

रेखा जोषी.

आसमानकी तरह खूला मन,
शांत चिंतामूक्त मानव जीवन,
देखो पंछी गाते गगन-गोदमें
खूशियों से गूंज उठा मधूवन

रेखा जोषी९-९-२००९

અજવાળું થતાં અવાજનો જ્ન્મ,
થાય મારો રોજ રોજ પૂન;જ્ન્મ,
અવિરત ઉગતાં સૂરજની જેમ,
મારામાં તારું ઉગવું જ્ન્મોજ્ન્મ.

રેખા જોષી.

યુગોથી...

કેમ?યુગોથી મૂંગા-મંતર
લાગે જોજનોનું અંતર,
વાવ્યાં છે લાગણીના બીજ,
ઉગશે,વરસો નિરંતર.
રણને તરસ ઝાકળની,
ઝાકળને ભૂલ્યાં સદંતર?
પહાડથી પડતી પથ્થરે,
હવેતો સમાવો જલધંર
આ બંધ પોપચે સાચવું,
નિંદર પણ છૂ -મંતર.

રેખા જોષી.

જીવન.

સમય આગળ ને હું પાછળ,
પકડવાં મથું યુવાનીની સાંકળ.

જીવન એક સ્વપ્ન,ઉગી સવાર,
જોયું તો બની ગયું એ ઝાકળ.

નવેસરથી લખું જીવનકથા ને,
બની શકે કદાચ કોરો-કાગળ.

વાગી સમયની થપાટ જૂઓ,
એક નહી અનેક ઉઠી ગયાં સળ.

ઉભી છું ક્યારનીય 'દસ્તક'દઈ,
મળી જાય ઈશ્વર પળ બે પળ.

હાથ જોડી માંગુ સ્થિતપ્રજ્ઞતા,
પેદા ના કર એક એક વમળ.

કૂડો કચરો ગંગામાં પણ વહે છે,
છતાં પવિત્ર છે એ ગંગાજળ.

રેખા જોષી. ૭-૯-૨૦૦૯

आसमान की तरह खूला मन,

शांत चिंतामूक्त मानव-जीवन

देखो पंछी गाते गगन-गोदमें

खूशियों से गूंज उठा मधूवन.

रेखा जोशी.

રસોને અષાઢી ઘનશ્યામ.
વરસોને અષાઢી શ્યામ-ઘનશ્યામ
જોવડાવશો નહીં રાહ તમે આમ,
ઊભડક ને ઍકીટશે આભમા જોઇઍ
મેલી દીધાં અભેરાઈઍ કામ-તમામ...વરસોને
વિજ સખી ધરતીમાંપડી તિરાડ્યું
તરસી ધરા ને તરસ્યાં આખાં ગામ...વરસોને
ખાલી તળાવ ને ખાલી થઈ નદિયું
નગરનાં જણ જેવાં ખાલી થયાં ઠામ...વરસોને
સિમાડે બોલે મોરલાં બંધાય છે આશ
દરશનિયાં થાય તો હૈયે આવે હામ...વરસોને
તૂ મોસમની હેલી ને ગરીબોનો બેલી
થાય નહીં નામ તારું બદનામ...વરસોને

રેખા જોષી સવારે-૮-૦૦