Gujarati Kavita

2011-09-26T00:26:00.001-07:00

ગરીબી .

અમીરી અભિમાનમાં અટવાય

ભાવિ ભ્રષ્ટાચાર માં ભટકાય ...ત્યાં ગરીબી તારું આંસુ ક્યા દેખાય?

તારા એક એક આંસુ થી ભરાયો દરિયો

જ્યાં દરિયાની ખારાશ ને પણ પીવાય ....ત્યાં ગરીબી તારું આંસુ ક્યાં દેખાય ?

હાડ માંસનો રહ્યો તું માળો

ચાંચ મારી કાગડો કરે ચાળો...ત્યાં ગરીબી તારું આંસુ ક્યાંદેખાય?

તારે વળી સ્વપ્ન શું ?શણગારવા નાં ?

બંધ થાય બે પોપચાં તો નીરખાય ......ત્યાં ગરીબી તારું આંસુ ક્યાં દેખાય ?

કાકલૂદી ક્યાં ક્યાં ?ને ક્યાં સુધી કરીશ

માનવતા પણ જ્યાં ત્રાજવે તોળાય....ત્યાં ગરીબી તારું આંસુ ક્યાં દેખાય ?

રેખા -જોશી .

2011-09-26T00:25:00.001-07:00

2011-08-17T21:59:00.001-07:00

રે સખી મને સાહ્યબો સાંભર્યો.

લાલચોળ ઉજાગરે મેં તો પાલવ ભર્યો ,

રે સખી મને સાહ્યબો સાંભર્યો ....

આ અષાઢી વાદળ ને આભલે જોઈ ,

જોને ઉગી ગયું દલડાંમાં કોઈ ,

આ રઢિયાળી રાત નો તારલો ખર્યો

રે સખી મને સાહ્યબો સાંભર્યો

ધીમી ધીમી ધારે ઝરમર પલળુ

આવી ઉતાવળી સીમ ને શેઢે મળું

માણીગર મને મન થી વર્યો

રે સખી મને સાહ્યબો સાંભર્યો ..

ઓઢણીએ ચિતરાવું વ્હાલપ ની ભાત

કોને રે કહેવી આ નજરું ની વાત

કામણગારા ને મેતો કાળજે કોર્યો ,

રે સખી મને સાહ્યબો સાંભર્યો ...

હેયા ની હારે હિલોળા લે લીલુડો મોલ

ઓણ રે આવ્યા સાજન નાં બોલ

ગુલાબ નો છોડ મારે આંગણ મ્હોર્યો

રે સખી મને સાહ્યબો સાંભર્યો ...

રેખા જોશી .

2011-07-23T00:58:00.001-07:00

અડી અશ્રુ ,ઉભરાઈ લાગણી નયનેઆવી ,
પાનખરની પીળાશ આ ઉપવને આવી,
ઉથલાવી અતીતની સેંકડો સમયની ઘડી ,
વફાદારી ઈતિહાસ નાં પાને-પાને આવી .
રેખા -જોશી

2011-07-23T00:53:00.001-07:00

Rekha Joshi

વાસંતી વાયરે વહુ છું,
કોમળ-કળીને કાન માં કહું છું
આ સુગંધ -સ્મરણ નો સાથ છે ,
ઉઘડેલી આંખે સ્વપ્ન માં રહું છું .

2011-07-23T00:52:00.001-07:00

Rekha Joshi

વરસો પછી એ આવ્યો ,
માતા -પિતા ભાઈ -બહેન
બધાએ ગદગદિત હ્રદયે ,
જાણે પ્રેમ થી ભીંજાવ્યો,
જ્યાં પ્લેન માંથી પગ પડ્યો નીચે ,
કે માતા નયન થી પ્રેમ ને સીંચે
પગરવ પડ્યા માતૃભૂમિ ની ગલીમાં
ઉભરાયું બાળપણ એની પગલી માં ,
ઘર -તણો એ ખુંદી વળ્યો ખૂણે -ખૂણો
અકબંધ હતું બધું એ
લાગ્યો નહોતો લાગણી ને પણ લૂણો
કેવી ચમક ?સ્વપ્ન -સભર આંખો માં
ક્ષણ માં સમેટી લઉં બધું પાંખો માં ,
આખરે આજ હતું મારું ઘર ,
ભીંજાયો હતો સ્નેહ થી તર-બતર

2011-07-23T00:49:00.000-07:00

यदि स्त्री को समजता मर्द ,
कही कोई रहता नहीं दर्द ,
समानता की सोच हो तो ,
बना रहे हमेशा हमदर्द .......
रेखा -जोशी

2011-07-23T00:48:00.001-07:00

શહેરીઓ ની સંવેદના બુઠ્ઠી થઇ ,
લાગણીઓ લોકોની જુઠ્ઠી થઇ
આકાશ તો આજે પણ એજ છે
ઉદારતા આજે બંધ મુઠ્ઠી થઇ .

રેખા -જોશી

2011-07-23T00:42:00.000-07:00

વૃધ્ધાશ્રમ વડિલોની વ્યથા છે ,
એક નહી અનેક ઘરોની કથા છે ,
'જીવન-સંધ્યા 'જેવું રૂપાળું નામ ,
પરાણે પાંગરેલી આ પ્રથા છે .

રેખા જોશી .

માં

2011-07-23T00:36:00.000-07:00

હ્રદય નાં ખૂણે ખટકે વાત ,
તું આજે નથી હયાત .....માં
તારો જ અંશ તારો જ પિંડ હું ,
જન્મોજન્મ બનવા ચહું...માં
અંદર બહાર તને સીવી લીધી ,
ને આ જીંદગી મેં જીવી લીધી ...માં
સવાર સાંજ તું ક્ષણ -ક્ષણ તું
ચોમાસે વરસતી ધાર પણ તું ...માં
શિવાલયે સવાર ની આરતી તું ,
સાંજે શ્રધા તણી દિવાબત્તીતું ...માં
આજ પામી પ્રેમ પૂંજએકમેકમાં ,
'દીકરી 'હતી બની આજ 'હું 'માં ....માં
રેખા -જોશી ૮-૫-૨૦૧૧

સબરસ પદ્ય હરિફાઇ ની રચનાઓ

2011-04-04T00:42:00.000-07:00

સબરસ પદ્ય હરિફાઇ ની રચનાઓ

2010-02-24T01:52:00.001-08:00

વતન
ગોબરગંધ ભરી ગામડાની ગલી ,
હાંફતા શહેર કરતા ઘણી ભલી,
મુઠ્ઠીભર ખોલકી ને હતી હાટડી ,
ખબર લેવા દેવા તણી-એ કડી
નજર પડે ત્યાં લટકે બંધ તાળા ,
તણખલુંય નથી વિખાયા માળા,
છે ,હવા પણ અજાણ ને પરાઈ ,
પુરાતી નથી અવકાશ ની ખાઈ ,
પીળા ખખડતા પીપળાને પૂછું ,
ને ,ભીંજાયેલા લોચનીયા લૂછું ,
ક્યા? ખોવાયું ગમતું એ ગામડું ,
કઈ ?ઓથે થઇ રહ્યું પડું પડું ....
રેખા જોશી ૨૪-૨-10

2010-02-21T21:15:00.001-08:00

વસંત .......
આ તો રૂડું વસંત નું પરભાત ,
પ્રભુની પાડેલ ભાતીગળ ભાત ,
પાંદ-પાંદ પાંગર્યું નવ જીવન ,
આળસ મરડી ઉભું આખું વન ,
રંગ બે રંગી વ્રુક્ષ ને વન -વેલી,
જુઓ પ્રણય ફાગ ખેલે મન મેલી ,
કોયલ ટહુકે 'કુહૂ કૂહૂ' કુંજ મહી ,
પાગલ ભ્રમર ઉડતા અહી તહી ,
મંદ મંદ હવા ને ,હુંફાળોઉજાસ ,
કેવો ઢોળાયો શૃંગાર આસપાસ ,
નયન ગમ્ય પ્રકૃતિ નો શણગાર ,
સાંજ હોય કે પછી હોય સવાર .

રેખા જોશી ૨૩-૨-10

2010-02-04T03:12:00.001-08:00

સાગર
જુઓ આ દરિયાની વસ્તી ,
મોજા રેતી કરે ,કેવી મસ્તી ,
અમાસે ઓટની ઉદાસી ,
પૂનમે પાગલ છે ભરતી ,
સાગર ને ચૂમે ગગન ને ,
ક્ષિતિજ ત્યાં વિસ્તરતી ,
ઘૂઘવતા સાગરની સાથે ,
લથબથ લાગણી એ નીતરતી
સવાર પડતા સૂરજ આવે
ચંચળ ચાંદની સરકતી .
રેખા જોશી .

2010-02-02T08:55:00.001-08:00

તું છે.

આ વસંત નું અવતરણ તું છે
રેશમ રૂહ નું આવરણ તું છે
વગડે વગડે વનરાજી ખીલી ,
દુર ઝાકળ ભીનું રણ તું છે .
રોજ ઉગતો આભે દિનકર ,
ઉગતી આશાઓનું ઝરણ તું છે.
ભર્યું પગલું પગલું પ્રેમ પંથે
પહેલી ચાહતનું ચરણ તું છે .
વિશ્વાસ બની ગયો શ્વાસ
અતિમ શ્રદ્ધા નું શરણ તું છે

રેખા જોશી ૨-૧-૧૦

2009-12-20T22:15:00.001-08:00

મુગ્ધા -મન
સોળ વરસની સ્વપ્ન જોતી શરમાઉં,
પિયુના પાનેતર માં સ્નેહ બની સમાઉં.
પળ-પળ ને પ્રસંગ બનાવી ઉજવું ,
સમયની પાબંધી માં નથી જકડાવું .
દુનિયાની દોડ મારે કોરી -કોરી
ભોળા ભરથારની ભિતરેભીંજાઉ
સ્નેહ ભીનાં સ્પર્શ થી શણગાર કરું
મઘમઘતા ફૂલોની ડાળબની ફોરાવું
શ્વાસે શ્વાસે ભરી ,કલમ થી કોતરી
બનાવી ,શબ્દ એનેપાને પાને પ્રકટાવું .

રેખા જોશી ૧૫/૧૨/૦૯

2009-12-15T22:50:00.000-08:00

લગ્ન તિથી .
માત્ર સમયનો ,
સરવાળો જ નથી ,
આ લગ્ન -ગાળો ,
પ્રેમ ,સ્નેહ ત્યાગ ને સમજણ નાં
તણખલા થી બાંધેલો ,
તારો મારો હુંફાળો માળો .
આજે આ લગ્ન પૂરાં કરે છે ,
ત્રેવીસ સાલ છતાં.........
આ ક્ષણ હજી બની નથી ,
ગઈ કાલ ...........
ઉમેરતું જાય કોઈ વ્હાલ .
મઘમઘતી આ સુગંધ ભરી
લગ્નક્યારી,તારી ને મારી ,
સમજણ ને છે ,આભારી ....................
'હું ને 'તું' ને ક્યાય ,અવકાશ નથી
હવે બધી જ વાત સહિયારી .
કારણ ???
અમારી પર શુભ કામનાઓ છે તમારી .

રેખા જોશી .૧૪-૧૨-09

2009-09-08T09:19:00.000-07:00

2009-09-08T09:10:00.001-07:00

यदि ह्र्दय हो सके सूमन
संभवित है इश्वर-दर्शन,
मंदिरोमें होती भीड-भाड,
केवल है बाहरी प्रदर्शन.

रेखा जोषी.

2009-09-08T09:01:00.001-07:00

अमिरो की होती वाह वाह,
क्यां गरिब होना है गुनाह?
प्रेम-पिपासु उनकी नजर,
ह्र्दयमें होती प्रेमकी चाह.

रेखा जोषी.

2009-09-08T08:50:00.001-07:00

आसमानकी तरह खूला मन,
शांत चिंतामूक्त मानव जीवन,
देखो पंछी गाते गगन-गोदमें
खूशियों से गूंज उठा मधूवन

रेखा जोषी९-९-२००९

2009-09-08T08:33:00.000-07:00

અજવાળું થતાં અવાજનો જ્ન્મ,
થાય મારો રોજ રોજ પૂન;જ્ન્મ,
અવિરત ઉગતાં સૂરજની જેમ,
મારામાં તારું ઉગવું જ્ન્મોજ્ન્મ.

રેખા જોષી.

2009-09-08T03:33:00.001-07:00

યુગોથી...

કેમ?યુગોથી મૂંગા-મંતર
લાગે જોજનોનું અંતર,
વાવ્યાં છે લાગણીના બીજ,
ઉગશે,વરસો નિરંતર.
રણને તરસ ઝાકળની,
ઝાકળને ભૂલ્યાં સદંતર?
પહાડથી પડતી પથ્થરે,
હવેતો સમાવો જલધંર
આ બંધ પોપચે સાચવું,
નિંદર પણ છૂ -મંતર.

રેખા જોષી.

2009-09-07T23:32:00.001-07:00

જીવન.

સમય આગળ ને હું પાછળ,
પકડવાં મથું યુવાનીની સાંકળ.

જીવન એક સ્વપ્ન,ઉગી સવાર,
જોયું તો બની ગયું એ ઝાકળ.

નવેસરથી લખું જીવનકથા ને,
બની શકે કદાચ કોરો-કાગળ.

વાગી સમયની થપાટ જૂઓ,
એક નહી અનેક ઉઠી ગયાં સળ.

ઉભી છું ક્યારનીય 'દસ્તક'દઈ,
મળી જાય ઈશ્વર પળ બે પળ.

હાથ જોડી માંગુ સ્થિતપ્રજ્ઞતા,
પેદા ના કર એક એક વમળ.

કૂડો કચરો ગંગામાં પણ વહે છે,
છતાં પવિત્ર છે એ ગંગાજળ.

રેખા જોષી. ૭-૯-૨૦૦૯

2009-09-07T04:59:00.000-07:00

आसमान की तरह खूला मन,

शांत चिंतामूक्त मानव-जीवन

देखो पंछी गाते गगन-गोदमें

खूशियों से गूंज उठा मधूवन.

रेखा जोशी.

2009-08-18T01:25:00.000-07:00

રસોને અષાઢી ઘનશ્યામ.
વરસોને અષાઢી શ્યામ-ઘનશ્યામ
જોવડાવશો નહીં રાહ તમે આમ,
ઊભડક ને ઍકીટશે આભમા જોઇઍ
મેલી દીધાં અભેરાઈઍ કામ-તમામ...વરસોને
વિજ સખી ધરતીમાંપડી તિરાડ્યું
તરસી ધરા ને તરસ્યાં આખાં ગામ...વરસોને
ખાલી તળાવ ને ખાલી થઈ નદિયું
નગરનાં જણ જેવાં ખાલી થયાં ઠામ...વરસોને
સિમાડે બોલે મોરલાં બંધાય છે આશ
દરશનિયાં થાય તો હૈયે આવે હામ...વરસોને
તૂ મોસમની હેલી ને ગરીબોનો બેલી
થાય નહીં નામ તારું બદનામ...વરસોને

રેખા જોષી સવારે-૮-૦૦

2009-06-29T03:43:00.000-07:00

એક વત્તા એક=એક
એક ને એક બે નહીં,પણ એક,
પ્રેમમાં પાગલ છીએ એકમેક.
સપાટીએ તરવાંમાં મજા નથી,
મોતી પામવાં તળિયે જવું છેક.
ચાહવું તો બસ ચારેય કોરથી,
તારી ભૂલો માફ છે પ્રત્યેક.
બની રહેજે વસંત સદા 'તું'
ઋતુઓ બદલાય ભલે દરેક
ભવોભવ રહેશું સાથમાં,
કારણ મળી જશે અનૅક.

રેખા જોશી ૧૧-૨-૦૯ હેપી વેલેન્ટાઈન ડે.

2009-06-29T03:36:00.001-07:00

રાજનીતિ.
કરે મોટા મસ ભાષણ
થાય પ્રજાનું શોષણ,..આ રાજનિતી છે.
ઘડે નવા નવા કાયદા
જૂએ પોતાનાંજ ફાયદા.આ રાજનિતી છે.
મીંડા જેવી છે મહત્તા
છતાં સ્થાપવી છે સત્તા.આ રાજનિતી છે.
દેશ ભલે ભડકે બળે
પાછલા બારણે પૈસા રળે..આ રાજનિતી છે.
ચૂંટણી આવે ભરે સભા
નેતા મિલાવે ખભેખભા.આ રાજનિતી છે.
બહેનો પર થાય બળાત્કાર
ગુંડાઓ ના થાય સત્કાર..આ રાજનિતી છે.
જ્યાં જૂઓ ત્યાં ભ્રષ્ટાચાર
ક્યાંય નથી શિષ્ટાચાર..આ રાજનિતી છે.
રાજકારણમાં ભરી છે બદી
દૂર કરવાં લાગશે અનેક સદી..આ રાજનિતી છે.

રેખા જોષી.બપોરનાં.૨

2009-06-29T03:33:00.000-07:00

ગુજરાતણ
ગામડાંની નાજુક નમણી નાર
મારી કેડે લાગે હેલનો ભાર,
હાલુ ઉતાવળી લટકતી છે ચાલ
હોલાને દઊ હોંકારો ને પોપટને વ્હાલ
ઘમ્મર ઘુમાવું લાલચટ્ટક ઘાઘરો
વગડાનો તાપ લાગે બહુ આકરો
વડલાંનાં છાયે ગાયને વાછરું વાગોળે
થાકીને પંખી બેઠાં ડાળે ને માળે
આવ્યું પાદરને ગામ છે ઢુકડૂ
લાંબોતાણું ઘુંમટો વરતાયનામુખડૂં
જોઇ મને ભેંશ મારી ભાંભરે
થાકી ને બેહુ ત્યાં માવતર હાંભરે.

રેખા જોષી બપોરે ૧ વાગે

2009-06-10T02:07:00.001-07:00

વૈશાખ
વૈશાખે કોયલ મધુરુ ગાય છે,
આંબે કેરીનાં ઝૂમખાં લટકાય છે.
મીઠાં-મધુરાં મુરબ્બા ચટાય છે,
તો ધાબે પથારીઓ પથરાય છે.
બંગલાઓ ઍ.સી માં ફૅરવાય છે,
બપોરે શ્વાન ખાબોચિયે ન્હાય છે.
મૂંગા-મંતર રસ્તાઓ જણાય છે;
સાંજ પડતાં અવાજો શરુ થાય છે.
અમીરી રજાઓ માણવાં જાય છે,
ગરીબો ડેલીઍ હવા ખાય છે.
દઝાડતી 'લૂ' બળબળતી વાય છે,
વરસાદની રાહ બહુ જોવા છે.
કાળો-કેર ઉનાળાનો વરતાય છે,
ત્યારે ચોમાસાની ટાઢક સમજાય છે.

રેખા જોશી.સવારે....૮ વાગે.

2009-06-10T02:02:00.001-07:00

પ્રસૂન.
આજે કોમળ પૂષ્પ નાનું ,
મંદ મંદ હસે કેવું છાનું.
કરે વિકસીત હુંફાળો 'ભાનું'
આજુબાજુ આવરણ હવાનું.
રંગેરુપે લાગે બહુ મજાનું,
પ્રસરાવે સુગંધ તો માનું
ફેલાવી દે 'ફોરમ' તારી
કહેવું શું?તોફાની 'વા'નું.
બનીશ કાલે પ્રસૂન પીળું,
ક્રમ જગતનો દુ;ખ શાનું?
મુકી દે મમતા માળીની,
આજ નહીં તો કાલ જવાનું.

રેખા જોષી.સવારે ૯ વાગે

2009-06-10T02:00:00.001-07:00

માણસ એક પડછાયો.
માણસ એક પડછાયો,
સદા સૂરજ સાથે સચવાયો,
ધીમે ધીમે મધ્યાને,
પોતે પોતાનાંમાં જ સમાયો,
ઢળતી સાંજે અંદર બહાર
આગળ પાછળ એ લંબાયો
છાયા બની ક્યારેક પથરાયો,
ને અંધારે એકલવાયો આ પડછાયો,
ના એ પકડાયો ના સમજાયો,
મૃગજળ બની રસ્તે રેલાયો....
જૂઓ આ પડછાયાનો ખેલ,
કેવો? અદભૂત ખેલાયો...
આ પડછાયો......

રેખા જોષી.૨૦-૫-૦૯.

2009-05-26T19:30:00.000-07:00

વસંતનો વૈભવ.

2008-12-28T01:44:00.000-08:00

ગઈ પાનખરને,રુમઝુમ પગલે આવી વસંત,
ડાળ ડાળ પાંદ પાંદ,ખોબલે થયું જીવંત

ડાળીઑને ફૂટી રહી છે,કોમળ કોમળ કૂંપળ,
કરવા રસપાન ફુલોને, ભ્રમર આતુર પળપળ,

ગાઈ રહી છે કૂંજમહી શરમાતી કોયલરાણી
નાચી રહી વનરાજી,સાંભળી મધુર વાણી,

ખુશનુમા લહેર વાય,ફુલોની મંદ મંદ
મીઠી લાગે આમ્રમંજરી તણી આ સુગંધ,

તરુવરની શાખા પર રંગીન ફુલ કેવા ડોલે
આભે ઊડતાં પંખી મનતણી ભાષા બોલે,

"વસંતનો વૈભવ" આ વસંતની શાહી સવારી
લાગે પાનેતર પહેરી,આવતી સુંદર નારી,

કેવા શીતળ હુંફાળા વાસંતી વાયરા વાય
આબાલ-વૃધ્ધ રંગભીના રંગોમા ન્હાય.

2008-12-27T23:57:00.000-08:00

जल रही बम्बई सब कितने लाचार
सभीको सुरक्षा का हे ईन्तझार
कल खडी हो जायेगी ओबरोय-ताज
कब भरेगी मानव-मानवकी दरार
आज मिल रही सफलता विग्यानको
प्रतिक्षन हो रही मानवता की हार
फंस रहे हे लोग जाति-पाति में
टूटता नझर आ रहा एकता का तार
बनी रहे अखंड विश्वकी भावना
अल्ला,खुदा,ईश्वर तुझ पर आधार.

मां

2008-12-27T23:55:00.000-08:00

मेरी पल पल "मां" तूं हॅ,
मेरा आत्मबल "मां" तू हॅ,

मेरा पथ-प्रकाश "मां" तू हॅ,
मेरे सर पे आकाश "मां" तू हॅ

मेरा समग्र अस्तित्व "मां"तू हॅ,
मेरा पूर्ण व्यक्तित्व "मां"तू हॅ,

पालवकी सुगंध "मां" तू हे,
मेरी पलकोमें बंध "मां"तू हे,

आत्माकी आवाज "मां" तू हॅ,
मेरे खूदाकी नमाज "मां" तू हॅ,

नस-नस का खून "मां" तू हॅ,
खूश्बु से भरा प्रसून "मां" तू हॅ.

रेखा जोशी.

તરુવર

2008-12-27T23:52:00.001-08:00

ડાળીઑએ બાથભીડી,ઊભુ તરુવર,
કલરવ કરતાં પંખીઑ કરે હરફર,
પશુ-પંખી જન તણો તું વિસામો,
તળીયે તારાં કીડીઑનાં છે દર,
ઘેઘુર ઘટા તણી શોભા વસંતમાં,
શિશીરે ઊદાસ ઍકલું તારું પાનખર,
ફળ-ફૂલોને સુંગંધથી રુપ શોભતું,
ચોમાસે નાચતું વર્ષા સંગે મરમર,
સહી તાપને આપ તું છાંયડો,
બની દેવ તું પૂજાય છે ઘરઘર,
ગોપાલ વ્રૂંદ ખેલતાં તારાં ખોળે,
મધુર મોરલી વગાડતાં લીલાધર.

માનવી

2008-12-27T23:43:00.000-08:00

માનવી માનવીને જ્યારે મળી જાય છે,
બદલી નઝર રસ્તામાં વળી જાય છે,
બતાવો અરિસો ઍનો,ઍની જ સામે,
અંદરથી કેવો છળી જાય છે?......
સમાવી તો જુઓ,પેટાળની લાવા ને,
ક્ષણમાં કેવો ખળભળી જાય છે?....
અભિમાનની જેલમાં કેદ માનવી,
ચોકમાં રસ્તા કેવા મળી જાય છે.?.....
સમજે જીવનના અર્થને,માનવીતો,
ચંદ્રથી આગળ નીકળી જાય છે....

છું

2008-12-27T23:38:00.000-08:00

ખુલી આંખે સ્વપ્નનાં સોપાન ચડ્યાં કરું છું,
ખુદ પોતે જ પોતાને હમેશાં નડ્યાં કરું છું,

ખબર છે દરિયો જરુર તારી જ લેશે,
છતાં ખારાશને લઈ રડ્યાં કરું છું,

મળસ્કે સંભળાતી સિતારનાં તાર છું,
પવન સાથે પાંદડુ બની ખખડયાં કરુ છું,

ખબર છે નાશવંત જીવનની ઘટમાળ છે,
લાગણીભીનાં સબંધોને જકડયાં કરું છું,

અટકી જાઊ તો મંઝિલ બની જઈશ,
રસ્તો કે કેડી બની ચાલ્યાં કરું છું,

સમેટ્યો છે સાગરને બંધ નયનો થકી,
ખુલે પાંપણ દ્વાર તો લુછયાં કરું છું,

ખબર ક્યાં છે કોઈને આ દ્રષ્ટિની,
બની આંખમાં કણી,કેમ ખટક્યાં કરું છું.

સબંધ

2008-12-27T23:32:00.000-08:00

સ્વાર્થ સાથે સબંધોના સમીકરણ રચાય છે,
હવે પવન પ્રમાણે બધુ જ ફંટાય છે,

હોય ભલે સબંધોનાં ખેતર લીલાછંમ,
થોડુક ખોતરો ત્યાં જ મૂળિયાં દેખાય છે,

જેની પ્રક્રૂતિ ભીંજાવાની જ નથી,
તેને વરસાદની મોસમ ક્યાં સમજાયછે?

માનવી પોતેજ પોતાનો આયનો છતાં,
બીજા અરિસાઑથી કેવો ભરમાય છે?

કબજો કેવો કાળમીંઢ પથ્થર 'અહં' નો
બરફ બની ક્યાં પીગળી શકાય છે?

'કાચબો' બની સમેટી લીધાં છે અંગો,
છતાં પાણી જોઈ ક્યારેક મન લલચાય છે.

ઊગતી સવાર,

2008-12-27T23:29:00.000-08:00

પંખીનાં ટહુકાનું તોરણ બાંધે છે કોઈ,
ઊગતી પરોઢને બારણે
આ તેજની સવારી કોને કારણે?
પાંદડી મહી ઝાકળને સાંધે છે કોઈ
ઊગતી પરોઢને બારણે
આ ફુલોની વાત છે ન્યારી કોને કારણે?
અવનીનાં અંધકારને પીવે છે કોઈ,
ઊગતી પરોઢને બારણે
આ ઊજાસી તડકાની વાત છેપ્યારી કોના કારણે?
આભની લાલીને નિરખે છે કોઈ
ઊગતી પરોઢને બારણે
આ સોહામણી સવાર છે અમારી કોના કારણે?
વાતા આ વાયરામાં ઊડે છે કોઈ
ઊગતી પરોઢને બારણે
આ વ્યોમ સાથે વિહંગને છે યારી કોને કારણે?
લાગણીનાં ટેરવે શમણાં જગાડે છે કોઈ
આ સપનાંને નિરખે છે આંખ મારી કોને કારણે?

પ્રાર્થના,

2008-12-27T23:26:00.000-08:00

હે,પ્રભુ શબ્દો નથી,છે અંત; કરણનાં ભાવ,
ઍ ભાવ થકી તું દુર કરજે તમામ અભાવ...હે પ્રભુ

સમજતી નથી હું કર્મ-કાંડમાં આ ધર્મને,
સહજ સમજુ માનવ વ્યવહારમાં આ મર્મને...હે પ્રભુ

આસ તુ શ્વાસ તું,તું વિશ્વાસ ને પ્રકાશ,
ધરતી તારી ગોદમાં ને આંખોમાં આકાશ...હે પ્રભુ

હરઘડી યાદ કરે તને જ મારું મન,
મહેંકે સારી ભાવનાં ભરેલું ઉપવન...હે પ્રભુ

આવજે વહેલો સાંભળી મારો સાદ,
દુર કરજે હવે લોહિયાળ આ કોમવાદ...હે પ્રભુ

કરું છું પ્રાર્થનાં બે હાથ જોડી,
પ્રગટ થા પ્રભુ હવે તો મંદિરો તોડી...હે પ્રભુ.

રઢિયાળી રાત.

2008-12-27T23:16:00.000-08:00

ભીનાં હૈયાંની વાત,મારી પાંપણે અટકી,
વાલમની વાટ જોતાં,ન આંખ મારી મટકી,
આજે છે સોહામણી પૂનમની રાતડી,
કરવી છે આંખને આંખ સાથે વાતડી,
આવેછે ક્યારે?સજી શણગાર તું વાલમાં,
રમવું છે મારે તારી થાપની તાલમાં,
કાજળ શી રાતમાં ચાંદની ચમકે,
જાણે કે ક્રુષ્ણની સોડમાં રાધાં મલકે,
લોકોને આ ,આંનદનો તહેવાર,
તારે ને મારે બસ પ્રેમનો વ્યવહાર,
વાગે છે ઢોલને વાગેછે વાંસળી,
શરમને શેરડે મારી આંખ ના મળી,
હું તો ઘમ્મર, ઘમ્મર ઍવી ગરબે ઘુમી,
લાગે આભમાંથી ઉતરી ચાંદની ઝૂમી.

વરસાદ.

2008-12-27T23:13:00.000-08:00

ગામમાં વરસાદ જેવું છે કશુંક
આંખમાં અવસાદ જેવુ છે કશુંક,
વર્ષાથી ભીંજાય છે ઝાડ પાન
આ ભીનાં હ્ર્દયને યાદ જેવુ છે કશુંક....
ભીની માટી તણી સોડમ શ્વાસમાં
આ સુગંધ સાથે ફરિયાદ જેવું છે કશુંક....
સંગીત સૂરોથી છલકાય આભ ધરા,
ઍ ઝાંઝરનાં નાદ જેવું છે કશુંક...
છુપાઈ ડાળી બોલે પપીહા,
પ્યાસા પિયુનાં સાદ જેવું છે કશુંક...
દોડતી દૂનિયા ભલે દોલત પાછળ
મનની આ 'જાયદાદ' જેવું છે કશુંક....
અમીરસથી તરબોળ ધરતીને,
અમૃતનાં આસ્વાદ જેવું છે કશુંક...

બાળપણ.

2008-12-27T23:07:00.000-08:00

સાંજ પડે સૂરજ ઢળે,
ગાયોનાં ધણ પાછા વળે..મને બાળપણ યાદ આવે,

થઈ ભેગાં કરતાં કુંડાળું
ચોકમાં વ્હાલનું થતું વાળુ....મને બાળપણ યાદ આવે,

કૂવાનાં કઠોડે વાટ જોતી
સહિયરની યાદોને સંજોતી....મને બાળપણ યાદ આવે,

વિરડાનાં પાણીને આછરતી
ખોબે ખોબે ઍને ભરતી.......મને બાળપણ યાદ આવે,

ચોકે થાતી ફાનસની બત્તી
સમેટાઈ જાતી ઘરમાં વસ્તી....મને બાળપણ યાદ આવે,

સાંજ પડે વાટ જોતાં માડીનાં નેણ
મીઠો ઠપકો આપતાં બે વેણ....મને બાળપણ યાદ આવે,

ઓટલે રમતાં રંગીન પાંચીકા
બની જતાં કેવાં નાનાં કીકા...મને બાળપણ યાદ આવે,

વાગે ઝાલર થાય આરતી
મૂકી રમત હું મંદિરે ભાગતી....મને બાળપણ યાદ આવે.

આજનો માનવ

2008-12-27T22:55:00.000-08:00

મને ઍ વાત પર હસવું હજારોવાર આવે છે,
પ્રભુ તારાં બનાવેલાં તને આજે બનાવે છે,

ચારેય તરફ દંભ છળ કપટ ને દગાબાજી,
નથી ક્યાય માનવતા છતાં'મનુષ્ય'ગણાવે છે,

હિંદુ મુસ્લિમ ઈસાઈ દઈ નામ જાતિનાં,
સાધવા સ્વાર્થ ,ઍક લોહીને લડાવે છે,

દઈ દાન,ગરીબોનાં આંસુઓ થકી,
તકતીઓ પર નામ પોતાનાં લખાવે છે,

કળીયુગની કસોટી પર જર્જરિત આ કાયાને,
સંતાન માં-બાપને,જીવતાં દફનાવે છે,

કરી કામ ઍવાં કંસ રાવણ જેવાં,
બની માનવ 'ખુદા'ને પણ રડાવે છે.

મોત નું સ્વાગત.

2008-12-27T08:37:00.000-08:00

કદાચ હું કાલે નહીં હોઉ,મનેય ખબર છે,
આજથી શાને રોઉ, જીવન ઍક સફર છે,
સાંધી રહી છું તુટતાં શ્વાસને સ્મરણો થકી,
શોકાતુર ગલી ગલી,ઊદાસ આખું નગર છે,
મળ્યુ છે આ જીવન,માણવું મન ભરી,
મોતનું કરીશું સ્વાગત તે અફર છે,
છે મોતનો પડછાયો,જીવનની આસપાસ,
છતાં ઊગતાં રવિ પર મારી નઝર છે,
હવે નથી ઓગળી જવાનો અવસાદ,
ખુદ 'ખુદા'ને પણ મારી કદર છે,
ફરી રહયાં છે આસપાસ,માનવી તણાં મ્હોરાં,
'દૂનિયાં' જીવતાં શબની જ ઍક 'કબર'છે.

અમારું અમદાવાદ

2008-12-27T08:33:00.000-08:00

આ અમારું અમદાવાદ શહેર,
ઍક સાંધે ત્યાં તૂટે છે તેર,

કોમવાદનાં થાય,કોમી ઝઘડાં,
પછી રાખે નહી કોઇ સાથે વેર,

ધોળે દિવસે થાય ધડાકાને,
મોદીનાં નામે પ્રસરાવે ઝેર,

પાગલ પ્રેમીજનો બહુ મળેને,
વાંકુ પડૅ તો પૂરે નર્મદા નહેર,

બસ રિક્ષા મન ફાવે ત્યાં ચાલે,
નિયમ પાલન કરે કોઇ રેર,

રસ્તે પડેલાં ભૂવા છે કે કૂવા,
દૂર કરવાની કોઇની છે ખેર?

ઝઘડાં થાય દરરોજ ઘરમાં,
તોય પતિ લે નવા નવા શેર,

આવા અમારાં અમદાવાદ પર,
મોદી સાહેબની મોટી છે મહેર,

ગમે ત્યારે ગમે ત્યાં ફરીઍ,
કરીઍ અમે તો લીલા લ્હેર.

અહેસાસ.

2008-12-27T08:09:00.000-08:00

મલકાતી,ધવલ આ ચાંદનીઍ ,
પુછયું;
મંદ મંદ હવા,
નીકળી તું ક્યાં જવાં?
મેં કહ્યુ;
હોય જો ઍ પાસ,
તો બની જાય,
બધું ખાસ
પછી હોય
પૂનમ કે અમાસ?
ઍ નહીં તો,
શીતળ ષ્વેત ષ્વેત...
લાગણી ભય્રો
ઍનો અહેસાસ....
ઍ તો,
વાંસળીનાં સૂરમાં,,
ચાંદનીનાંનૂરમાં
પગની નૃપુરમાં,
બની ઊજાસ......
મારાં ઉરમાં....

અતિત ની યાદ.

2008-12-27T08:06:00.000-08:00

ઓસરતો આંખથી,અતિતનો ઓછાયો,
ફુલોની સૌરભ,કટંકની પીડા તણો પડછાયો,

તરવરતાં શૈશવતણાં,લીલાંછંમ ખેતર,
યાદ કરી ઍ વૈભવ કરું આજનું વાવેતર,

હું'માં'નીપકડી આંગળી બંધ આંખે ચાલી,
આજ લાગે છે બધું નરી આંખે ખાલી,

આવી રહી છે સુવાસ ફુલોની મંદમંદ,
શોધી રહી છું'માં'ના પાલવની સુગંધ,

પુજ્યાં હતા પથ્થ્રર ઍવું ગયું ક્યાં ભોળપણ?
સવાલ પર સવાલ આવ્યું આ શાણપણ?

હતી હું તોફાની,પકડી ઝાડ તણી ડાળી,
ઝુલી ઝુલી સખીઓ ને આપતી તાળી,

છે જીવનની યાદો ખાટી મીઠીને ખારી,
આવે ને જાય ઉઘાડી છે,મનની બારી.

ગામડાની ગોરી

2008-12-27T08:05:00.001-08:00

.
અણીયાળી આંખો શી મલકાતી જાય,
લાજ મહીં શરમથી મુખડું શરમાય,
યૌવનની મોસમ છે સાગરને મળવાને,
સજીરુપ ઍનુ નદી બની છલકાય,
પગમાં છે પાયલ ભાતીગળ ઓઢણી,
મહેકતી ફુલોની વેલ બની વિટળાય,
કવિની આ કવિતા શાયરની ગઝલ,
જોઇ રુપ ઍનુ ચાંદની શરમાય
નાજુક-નમણી આ ગામડાંની ગોરીને,
વાલમની વાટનો થાક ના વરતાય.

પગલાં

2008-12-27T07:59:00.000-08:00

સુનાં આંગન મહી,પડ્યાં પગલાં તમારાં,
થયું પાવન ઘર,ચડ્યાં પગલાં તમારાં,

આવ્યાંને મળી આંખ પળ બે પળ,
ડાળી ડાળી ફુટી કુંપળ પગલાં તમારાં,

વેરાન પાનખરમાં આવી ગઈ વસંત,
ચોમેર બની ગયું જીવંત પગલાં તમારાં,

ચાલ્યાં ભલે સાથમાં બે-ત્રણ ડગલાં
ગતિ મળી ગઈ જીવનને પગલાં તમારા,

રેતમાં રચાતી ભુસાતી છાપ 'પગલાં'
મારે અમીટ લાગણીનુ માપ પગલાં તમારાં...

હે,વ્રૂક્ષ,

2008-12-27T07:52:00.000-08:00

તારી આ ભવ્ય્તા,
સહી તાપ,લઇ સંતાપ
આપે છે કેવી શીતળતા?....હે.
પવન કેરી થપાટો સહી,
નર પશુ-પંખીનો વિસામો,
કેવી તારી મહાનતા?....હે.
થતી હલચલ ધરા મહીં,
ધસમસતા પાણી પ્રવાહમાં,
ધ્રુવ જેવી સ્થિરતા?.....હે.
વાણી સભર મૌન તારું,
નિષ્કામ તારી ભાવના
ધરા-સમ કેવી સહનશીલતા!.....હે.
અશુધ્ધને,આરોગી,
શુધ્ધ હવા આપી,
કેવી તારી નિર્મળતા?......હે.
ફળ-ફુલોને સુગંધથી
શોભતુ,આ રુપ તારું,
કેવી અદ્ભૂભૂત સુંદરતા?......હે.

આજનો માનવ

2008-12-27T07:33:00.000-08:00

સડક

2008-12-27T07:00:00.000-08:00

સવાર-સાંજ કેવી ભાગતી,
ઉભેલાં વૃક્ષો,મકાનો વચ્ચે,
વાહનોનાં ધૂમાડાંને ઓક્તી....
સજીવ-નિર્જીવ બધાયને,
અહીં તહીં ઊપાડતી...
ક્યારેક બની દિવો ઝૂંપડીનો,
અંધારા ઍનાં ઉલેચતી.....
ઊબડ ખાબડ છતાં ઍ,
ના થાકતી, બસ રાતોની રાત,
ઍ જાગતી,બસ જાગતી....
દૂર દૂર મૃગજળ સમી,
ઍ લાગતી છતાં મનુષ્યની,
ભીતરે આશાનો દિપક પ્રગટાવતી.....
ના અટકતી,ના અટકાવતીને,
વિશ્વ આખું અજવાળતી....
આ સડક.....

પ્રેમ.........

2008-11-17T06:42:00.000-08:00

છે નફા ખોટ વગરનો આ વેપાર,
ભલે જે મળે તે અમને પારાવાર,

પ્રેમ જ પીડા પ્રેમ જ દવા છે,
નથી બીજી ઍમાં કોઈ સારવાર,

વાદળ નહીં વીજળી પણ નહીં,
વગર ચોમાસે વરસે અનરાધાર,

અંત નહીં આરંભ ના કિનાર,
રહેતો સદાયે ઍ મહીં મઝધાર,

પ્રેમ જ આકાશ પ્રેમ જ પ્રકાશ,
પછી હોય ક્યાંથી ઍમાં અંધકાર?

સ્થુળ કેસુક્ષ્મ હર કણ-કણ માં,
વહેતો મૂકું પ્રેમને દ્વાર-દ્વાર,

મુકી પ્રેમ તત્વ 'નિજ'હ્ર્દયમાં
ઈશ્વર માનું કેટલો આભાર?

દુર કરજે માયાતણી ભરમાર,
આપજે તું જ્ઞાનની સોનેરી સવાર.

Gujarati Kavita

यदि स्त्री को समजता मर्द ,कही कोई रहता नहीं दर्द ,समानता की सोच हो तो ,बना रहे हमेशा हमदर्द .......रेखा -जोशी

માં

સબરસ પદ્ય હરિફાઇ ની રચનાઓ

વસંતનો વૈભવ.

मां

તરુવર

માનવી

છું

સબંધ

ઊગતી સવાર,

પ્રાર્થના,

રઢિયાળી રાત.

વરસાદ.

બાળપણ.

આજનો માનવ

મોત નું સ્વાગત.

અમારું અમદાવાદ

અહેસાસ.

અતિત ની યાદ.

ગામડાની ગોરી

પગલાં

હે,વ્રૂક્ષ,

આજનો માનવ

સડક

પ્રેમ.........

यदि स्त्री को समजता मर्द ,
कही कोई रहता नहीं दर्द ,
समानता की सोच हो तो ,
बना रहे हमेशा हमदर्द .......
रेखा -जोशी